Pulitzer Prize 2011, LA Times Award, National Book Critics Award, boek van het jaar in alleen al The New York Times, People, The Washington Post, Time. Het blijkt allemaal weer eens niets te zeggen. Bezoek van de knokploeg zou een rock & roll roman moeten zijn, als een conceptalbum uit de jaren zeventig volgens uitgeverij De Arbeiderspers. Maar dan wel zo’n alsmaar doordreinend concept album waar nu niemand meer naar luistert. Onduidelijk is of Jennifer Egan nu een roman in verhalen, een verhalenbundel in roman vorm of iets daar tussen in heeft geschreven. Op mij komt het over alsof Egan steeds maar weer aan een roman begonnen is maar de juiste vorm niet kon vinden. Als het een na laatste hoofdstuk dan ook nog eens gepresenteerd wordt als powerpoint presentatie, waarbij je het boek ook nog eens als dwarsligger moet houden om het te kunnen lezen, haak ik definitief af.
(Jennifer Egan – Bezoek van de knokploeg)
Ik ben opgegroeid met Tour of Duty op televisie, en films als Hamburger Hill, Full Metal Jacket en Platoon in de videorecorder. Toen de beste voetballer van de wereld liet weten dat Matterhorn van Karl Marlantes waarschijnlijk zijn volgende boek zou worden werd ik nieuwsgierig. En na lezing van het interview met de VPRO was ik over de streep en starte met lezen.
In vergelijking met films en tv serie is Matterhorn een stuk rauwer en realistischer. Racisme en incompetente bevelhebbers maken deze oorlog tot een ware hel. Matterhorn leest als een spannend jongensboek waar je na afloop ook nog eens het een en ander van geleerd blijkt hebben.
(Karl Marlantes – Matterhorn)
Voor de eerste Jan Hanlo Media-essayprijs werd gekozen voor het medium strips. Het thema werd ontleend aan een uitspraak van Jan Hanlo: ‘De mensen van vandaag zijn nu eenmaal vooral op het ‘zien’ ingesteld. Ik wil de wereld alleen maar een goede raad geven: vergeet de andere zintuigen niet. Afgesproken?! O.K.’ Vijf zinnen. Tien strips. Van Jeroen Funke, Margreet de Heer, Tijn Snoodijk, Wouter Gresnigt & Kasper Peters, Bas Köhler, Gerrie Hondius, Jeroen de Leijer, Albo Helm, Milan Hulsing en Sam Peeters.
Die van Bas Köhler vond ik persoonlijk het sterkst, vanwege het onderwerp Knorr Wereldgerechten.
De dozen met gerechten uit landen over de hele wereld zijn een reisbureau van illusies
Kom daar maar eens op.
Eveneens het vermelden waard is de bijdrage van Jeroen de Leijer, vanwege het woord Grèffik Noffel. De beste vertaling van het woord graphic novel sinds tijden.
(Vijf zinnen – Tien strips)
Posted in Gelezen 2012
|
Tagged Funke. Jeroen, Gresnigt. Wouter, Heer. Margreet de, Helm. Albo, Hondius. Gerrie, Hulsing. Milan, Köhler. Bas, Leijer. Jeroen de, Peeters. Sam, Peters. Kasper, Snoodijk. Tijn
|
Net als in 2010 las ik in 2011 53 boeken. Verder bracht 2011 de e-reader. anvankelijk enthoussiast tot ik tegen het feit aan liep dat een Sony e-reader niet zo lekker samen werkt met een iMac. De e-reader ligt daar door te verstoffen. In december las ik voor het eerst een boek op mijn iPhone, en dat bevalt zo goed dat die Sony e-reader misschien maar omgeruild moet worden voor een iPad.
Zes boeken haalde ik bij de bibliotheek vandaan, en net als in 2010 was een van die boeken het beste boek dat ik dit jaar las. Voor kwaliteit moet je blijkbaar bij de bibliotheek zijn.
Verder genoot ik het afgelopen jaar vooral van non-fictie. Met Nederlandse literatuur lijk ik op dit moment een beetje klaar te zijn.
Volgt nog het jaarlijstje met als eerste de absolute topfavoriet van dit jaar, de rest volgt in volgorde van lezen.
David Peace – Tokyo Zero De jacht op een seriemoordenaar in Tokyo net na het einde van WO2 door een politie inspecteur met vlooien. “Ik heb jeuk. Ik krab. Gari-gari. Ik heb jeuk. Ik krab. Gari-gari…” Halucinerend en bezwerend.
Matt Mason – Piraterij Over internet, downloaden en jeugdculturen, maar ook 3d printers, hiphop als beweging en de markt in beweging door piraterij.
Jo Nesbø – De verlosser Deel 6 uit de Harry Hole reeks en de beste tot nog toe. Deel 1, Vleermuisman, las ik ook, maar die is toch echt een stuk minder.
Roberto Bolaño – Amulet Betoverd proza van de te vroeg gestorven Chileen.
Thomas Leuthard – Going Candid… Een e-book over straatfotografie, dankzij dit boek ging ik zelf de straat op met mijn camera.
Joost Zwagerman – Alles is gekleurd Essays over kunst van Joost, aangenaam leesbaar en inspirerend.
Alain de Botton – De kunst van het reizen Bleek het ideale vakantieboek te wezen, een boek waar je de ene na de andere quote uit kan halen.
Michel Faber – Lelieblank, scharlakenrood Vuist dikke soap rond een prostituee en een parfumfabrikant. Niet ‘beter dan seks’ zoals de achterflap beloofde maar evengoed aangenaam.
Stephen King – 22-11-1963 En nogmaals vuist dik, Stephen King’s visie op de moord op JFK.
Na De een van de ander liet ik Bernie Gunther voor wat het was. Toch lees ik telkens weer enthoussiaste recensies over deze serie van Philip Kerr. Na de eerste 3 hoofdstukken gratis gelezen te hebben als iBook belsoot ik de rest ook maar te lezen. En gelukkig is Een stille vlam een stuk sterker dan zijn voorganger. Dit keer geen opeenstapeling van onwaarschijnlijke ontsnappingen maar een knap plot uitgemseerd over de laatste dagen van de Weimar republiek in 1932 en het Argentinië van 1950. Een boek om te lezen met wikipedia in de buurt.
(Philip Kerr – Een stille vlam)
