Remco Campert schrijft leuke stukjes. Tot zoens, Het bijzettafeltje en de lijst Mallebrootje zijn enkele zeer geslaagde ‘verzamelde stukjes’. Het is dat ik Jan Mulder absoluut niet te pruimen vind, maar anders zouden de CaMu bundels hier ook in de kast staan. Tussen alle feestelijkheden door las ik Alle dagen feest. Maar dat bleek tegen te vallen.

Alle dagen feest stamt uit ’74, maar is een samenvoeging van twee bundels uit ’53 en ’55. Uit de begindagen van Remco Campert als schrijver. En na lezing kan ik niet anders dan concluderen dat Remco Campert aanvankelijk een matige schrijver was.
De meeste verhalen zijn langdradig, de korte en bondige stijl die ik ken is nog nergens te bekennen. Ook qua stijl is het een allegaartje, een Jules Verne persiflage(?) getiteld Afdaling in de oceaan en het Roald Dahl-achtige Een zomeravond. Terugkerende thema’s zijn de oorlog en de dood.
Er blijkt ook nog een film te zijn met de titel Alle dagen feest, losjes gebaseerd op vier verhalen van Campert, waarvan er echter maar 1 in het boek staat. Het kan nooit veel wezen.

(Remco Campert – Alle dagen feest)