In eerste instantie vroeg ik mij af ik Dagboek 1974 van Jan Wolkers wel uit zou lezen. Bloemetjes en bijtjes. Letterlijk en figuurlijk. Over plantjes en neuken. En ja, ook eten.
Maar gaandeweg werd het beter. Dagboek 1974 laat zich namelijk ook lezen als een wordingsgeschiedenis van zijn roman De Walgvogel. En Wolkers kan schrijven. Zijn enthousiasme over zijn volkstuin weet hij zodanig in woorden te vangen dat je bijna zin krijgt om ook te tuinieren. Bijna, want ik kan mij nog altijd beter in de woorden van Adriaan Roland Holst (‘God is mijn tuinman‘) vinden.
Mooi is ook het contrast tussen het huiselijke en de grote buitenwereld. Tussen alle beslommeringen van het dagelijkse leven lees je over het WK’74, de tweedeling van Cypres, de gijzeling van de Franse ambassade, de Anjerrevolutie in Portugal en het opstappen van Nixon. Al met al een mooi tijdsbeeld.
(Jan Wolkers – Dagboek 1974)
