En zo kwam ik vanmiddag op station Amsterdam Sloterdijk Jan Wolkers tegen. Met zijn vrouw Karina. Op weg naar Den Helder. Gekleed zoals hij tegenwoordig wel vaker gekleed op foto’s staat, een donkerblauw Underjeans shirt en het lichtblauwe Kappa/Italia trainingsjack. Wat een mooie, ouwe man.
Hij liep mijn kant op. Geen boek van hem bij me, alleen een bundeltje interviews. En om daar nu een handtekening voor te vragen… Zal ik hem aanspreken? Maar wat zeg je dan? En zit zo’n man daar wel op te wachten? En misschien is het ook wel waar wat Arnon Grunberg zegt: “schrijvers moet je niet ontmoeten, je moet hun boeken lezen”.

Ik heb hem vriendelijk toegeknikt.