Niks aambeien of een alles verzengende hartstocht, maar Lychnis chalcedonia. Een vaste plant met rode bloemen. In de volksmond Brandende liefde genoemd. In de gelijknamige roman van Jan Wolkers speelt het plantje een kleine rol, zoals turks fruit een kleine rol speelt in Turks Fruit.
Dit keer staan de Franse lessen die Jan Wolkers volgde bij mejuffrouw Timmer ter voorbereiding op een jaar aan Parijs aan de basis van de roman. In het boek volgt hoofdpersoon Jan Franse les bij Mevrouw Bonnema, een oude dame die in een groot huis aan de Sarphatistraat woont. In het huis woont ook de vader van mevrouw Bonnema en de violist Louis Laman met zijn beeldschone vrouw Anna. Als de vader ziek wordt gaat Jan hem verzorgen en komt dan in het souterrain te wonen. Jan krijgt Anna zo gek om voor hem te poseren, eerst een portret, later naakt. En uiteindelijk een groot doek van een naakte, zwangere Anna naast de (dan zojuist) overleden vader Bonnema.
Brandende liefde is het beste wat ik totnogtoe van Jan Wolkers gelezen heb. Een mooie mix van drama, liefde, humor en dood. Vooral Kees van der Plasse, steevast ‘die van Gogh baard’ genoemd, is een karakter dat voor de nodige glimlachen zorgt. Het drama als de oude heer Bonnema sterft, laatste woorden: “Heeft Anna de rouwkaarten als verstuurd?” (ook mevrouw Bonnema heet Anna van voren), terwijl Jan dan net het grote doek wil gaan maken met de naakte Anna ernaast. En met de dood en begrafenis waarmee het boek begint en eindigt levert het een puntgave, mooi afgeronde roman op. Aanrader!
(Jan Wolkers – Brandende liefde)
