Oorspronkelijk geschreven voor de Literaire Boekenmaand van de Bijenkorf, in maart 2004, maar nu alsnog ook in een reguliere uitgave verschenen. En gelukkig maar. Ik kom zelden bij de Bijenkorf, zo ook in maart 2004. En bij online veilingsites was ik het tot op heden ook niet tegen gekomen.
Het aapje dat geluk pakt is een korte maar krachtige Grunberg. Een verhaal zoals alleen hij dat schrijven kan. Jean Baptist Wanke is de tweede man op de ambassade in Lima, “maar de grens tussen overspel en overwerk is onduidelijk, vooral voor een diplomaat.” En zodoende raakt hij, zonder het zelf te weten, betrokken bij de voorbereidingen van Tupac Amaru voor de gijzeling van de Japanse Ambassade. Het boekje eindigt, net als De Joodse Messias, met een klapper. Een kleinere klap, maar zo onverwacht dat ik de laatste bladzijdes een paar maal opnieuw las.
Als bonus heeft de uitgever een column uit de bundel Grunberg rond de wereld toegevoegd, het eveneens in Lima afspelende De geur van geluk. Het maakt van Het aapje dat geluk pakt een boek dat zich bij uitstek leent als de ideale kennismaking voor een ieder die nog nooit eerder iets van Grunberg gelezen heeft.
(Arnon Grunberg – Het aapje dat geluk pakt)
