Grunberg is het beste medicijn voor de vakantieganger. Dus las ik na Het aapje dat geluk pakt Fantoompijn. Met daarin dat mooie, toepasselijke citaat. Zoals ik al zei, Grunberg is het beste medicijn voor de vakantieganger.
Fantoompijn is het verhaal van de schrijver Robert G. Mehlman en zijn relaties met zijn vrouw, bijgenaamd ‘Prinses Sprookje’, Rebecca, bijgenaamd ‘het holle vat’ en Evelyn. Op knappe wijze worden deze drie relaties door elkaar heen verteld, van ontstaan tot einde van ieder.
‘Eigenlijk is scheiden alleen maar een negatieve vorm van liefde. Je houdt één seconde van iemand, of denkt dat je van iemand houdt, en de rest van de tijd ben je bezig afscheid van diegene te nemen, ben je bezig je los te maken, en hoe langer het afscheid duurt, hoe groter de liefde was, neem ik aan. Leven is eigenlijk niets anders dan afscheid nemen van leven. Dat is de kern van leven, en liefde is afscheid nemen van liefde – het is allemaal één groot afscheidsfeest. Het was een mooi afscheidsfeest, maar ik moet nu naar huis, even uitslapen, de afwas doen van verleden week. Begrijp je?’
Al die vrouwen kosten bergen geld, de schulden stapelen zich op, totdat Mehlman een literair kookboek schrijft, De Pools-Joodse keuken in 69 recepten. Het boek wordt een wereldwijd succes, de schulden worden ingelost, hij neemt afscheid van Rebecca en uiteindelijk ook van Prinses Sprookje. Evelyn had al eerder afscheid genomen.
Tot slot neemt Rober G. Mehlman, met behulp van enkele carabinieri en een gestolen keukenmes, afscheid van het leven zelf.
Uiteindelijk hebben ze zes keer geschoten. Twee kogels verbrijzelden zijn been, één zijn rechterarm, de rest belande in zijn buik. Hij werd per helikopter overgebracht naar een ziekenhuis in Rome.
Tragikomisch zoals het leven zelf, Grunberg is het beste medicijn voor de vakantieganger.
(Arnon Grunberg – Fantoompijn)
