Een bestseller schrijven op je vijftiende, kan dat? Het is het verhaal achter het boek: op zijn zolderkamertje van het ouderlijk huis schreef de 15 jarige Christopher Paolini het fantasyboek dat hij zelf graag zou willen lezen. Een eerste uitgave verscheen in 2002 bij de eigen uitgeverij van zijn ouders, maar al snel werd het boek zo’n succes dat het door een grote uitgeverij werd overgenomen.
Het boek is echter zo volwassen dat ik mij afvraag of het wel echt door een vijftien jarige geschreven kan zijn. Het feit dat de schrijver in Paradise Valley woont maakt het er niet geloofwaardiger op, evenals het feit dat de film wel heel snel na verschijning van het boek in de bioscoop moet gaan draaien. Zou het niet kunnen dat het boek uit de koker van Hollywood komt?
Aan de andere kant, is dat belangrijk? Het boek is geschreven door één schrijver, niet door een scriptfabriek, daarvoor is het teveel één geheel. En laten we die ene schrijver dan voor het gemak maar Christopher Paolini noemen. Bovendien is het een perfecte fantasy roman. Natuurlijk is er de invloed van Tolkien, en meer nog van Het rad des tijds van Robert Jordan. Maar is dat erg als het boek je ‘s avonds uit je slaap houdt omdat je nog even verder wilt lezen, en het eerste wat je doet als je ‘s morgens wakker wordt is dat je het boek weer oppakt? Ik vind van niet. Voor de film ben ik enigszins huiverig, alleen een Peter Jackson zou het fatsoenlijk kunnen verfilmen, maar ik kijk nu al uit naar Oudste, het vervolg op Eragon.

(Christopher Paolini – Eragon)