Ook na lezing van Oudste, het tweede boek van Christopher Paolini, tevens het tweede deel van de Erfenis trilogie, ontkom ik niet aan het idee dat Paolini slechts een ghostwriter is. (Hahaha, een ghostwriter die een fantasyroman schrijft)
Dat een linguïst als Tolkien complete talen schiep voor zijn beroemde boek was niet zo verwonderlijk, hij was tenslotte hoogleraar in de Engelse taal- en letterkunde. Christopher Paolini echter kwam niet verder dan de middelbare school, maar de door hem ontworpen oude taal, de taal van de dwergen en de taal van de urgals zien er, voor een linguïstische leek als ik ben, kloppend en compleet uit. Terwijl nergens uit blijkt dat hij daarvoor hulp van anderen heeft ingeroepen.
Er zijn meer dingen. Elementen uit de opleiding van Eragon bij de elfen die enkel geschreven kunnen zijn met veel kennis van veel. De omschreven wereld van Alagaesia is zo compleet dat ik mij blijf afvragen of iemand zó jong dat allemaal wel verzonnen en uitgewerkt kan hebben.
Maar genoeg over mijn complot theorie, het gaat om de inhoud en die is wederom verrassend goed. De hoofdmoot van het verhaal gaat over de opleiding die Eragon krijgt bij de elfen. (denk aan The Bride in de leer bij Pai Mei in Kill Bill 2, of meer nog: Luke Skywalker in de leer bij Yoda op Dagobah in The Empire strikes back) Daarnaast verteld het boek over de tocht van neef Roran, met de bewoners van het dorp Carvahal in zijn kielzog, naar de rebellen in Surda. Wat Oudste boven de middelmaat doet uitsteken zijn de onverwachte wendingen die het verhaal zo af en toe neemt, al had ik niet verwacht dat de identiteit van Eragons vader bekend zou worden in dit boek. Dat laatste leek mij meer wat voor het slot, als Eragon en Galbatorix tegenover elkaar zouden staan en Galbatorix zou zeggen: I am your father LukeEragon. (opnieuw, net als in The Empire strikes back) Maar met de verrassende schrijfstijl van Paolini is het nog niet onmogelijk. Ik moet zeggen dat ik nu al uitkijk naar het derde en laatste deel van de trilogie.
De erfenis trilogie: Eragon (boek1)
(Christopher Paolini – Oudste)