Ik kan mij maar slecht concentreren op het ogenblik. Dus ging ik op zoek naar iets korts om te lezen, een verhalen bundel, een verzameling columns, zoiets. Ik kwam uit bij een klein boekje van Harry Mulisch, Vonk. Kiem van De ontdekking van de Hemel luidt de ondertitel, en [fragment], staat er ook nog bij.
Mulisch werd voor dit verhaal geïnspireerd door de geboorte van zijn eerste kind. Aan het woord is een engel, die een zielevonk voorbereidt op zijn aardse bestaan als mens. Het verhaal is inderdaad een fragment, een aanzet, een schets. Niet echt af, ook niet echt bevredigend als het uit is. Het idee van een ziel die er voor kiest bij bepaalde ouders op de wereld te komen spreekt mij echter zeer aan.

Een bepaalde vonk, jij bij voorbeeld, kan alleen mens worden in de vereniging van van een bepaald paar. Maar als je bedenkt dat elke levende vrouw op aarde in beginsel een kind kan krijgen van elke levende man, dan begrijp je dat dat astronomische consequenties heeft voor het aantal vonken dat beschikbaar moet zijn.

En ik bedacht mij dat ik De ontdekking van de hemel ook maar weer eens moet gaan lezen. Als ik mijn concentratie weer een beetje terug heb.

(Harry Mulisch – Vonk)