Ik zou het boekje De eed van trouw van George R.R. Martin gaan lezen, maar in de inleiding las ik dat dat een vervolg was op het verhaal De hagenridder uit de fantasybundel Legenden. Die staat ook in de kast, dus las ik De hagenridder eerst.
De hagenridder verhaalt over de schildknaap Dunk die zich na de dood van zijn leermeester inschrijft voor een toernooi. Als hij bij een gevecht om een meisje een prins van hoge afkomst slaat wordt hij veroordeeld tot een zevenkamp. Met de moed der wanhoop weet hij die te winnen, waarna hij de weide wereld intrekt vergezelt van zijn schildknaap Ei.
In de zeventig bladzijde die het verhaal lang is komen er een onwaarschijnlijke hoeveelheid personages langs, waarbij velen ook weer familie van elkaar zijn.
De kleurenpracht die bij het toernooi hoort deed weer denken aan het boekje Kleuren van de middeleeuwen
Aan het hof kon het wemelen van de kleuren. Wapenschilden en vaandels van de aankomende en vertrekkende ridders, diplomaten, boodschappers in livrei, leveranciers in gildekleuren, allen droegen sprekende kleuren die erop gericht waren zichzelf bekend te maken en luidruchtig te presenteren. Vooral op feestdagen, bij toernooien en andere spelen kon men zich blind staren op een zo veelzeggende kleurenpracht, dat herauten bij zulke gelegenheden op hun tenen moesten staan om alles te herkennen, te duiden en in juiste banen te leiden.
[Herman Pleij - Kleuren van de middeleeuwen, blz 47]De namiddagschaduwen lengden toen Dunk aan de rand van de Made van Esfoort de teugels inhield. Op het grasveld verrezen al een stuk of zestig paviljoens. Sommige waren klein, andere groot, sommige vierkant, andere rond, sommige van zeildoek, andere van linnen, weer andere van zijde, maar allemaal waren ze fel gekleurd. Aan de palen in het midden wapperden lange banieren, bonter dan een veld wilde bloemen; helrood en zonnig geel, talloze tinten groen en blauw, diepzwart, grijs en purper.
[George R.R. Martin - De hagenridder, Legenden, blz 426]
Uit Legenden (nieuwe verhalen van de Meesters van de Fantasy), samengesteld door Robert Silverberg, las ik eerder Een vroege lente van Robert Jordan en De houtjongen van Raymond E. Feist.
(George R.R. Martin – De hagenridder)
