Typisch zo’n boek dat zonder boekenweekthema, muziek, niet zou zijn verschenen. De stukken in dit boek verschenen eerder in de Volkskrant en Vrij Nederland. Aardig is dan wel weer om te zien dat je aan de stijl van het verhaal kunt zien voor welk van de twee het geschreven is.
De langere beschouwende verhalen, Feel like going home over Charlie Rich of You send me over Sam Cooke bijvoorbeeld, zullen in Vrij Nederland verschenen zijn, waarvoor Martin Bril beloond werd met de PopPersPrijs.
De korte verhalen lijken qua formaat en toonzetting veel op de Volkskrant stukjes. Persoonlijke verhalen waarbij muziek een rol speelt. Vader en dochter Bril op de fiets waarbij dochter een stukje Shakira neuriet, en vader bedenkt dat zijn dochter groot wordt. Een autorit door Drenthe waarbij een lokale zender Radio 1 wegdrukt en waarop een liedje van René Froger voorbijkomt dat hem weer huiswaarts doet keren. Het gaat allemaal eerder over Martin Bril dan over muziek.
Een goede bundel muziekverhalen laat je luisteren naar nieuwe muziek, of opnieuw luisteren naar oude muziek. De best geslaagde bundel muziekverhalen is in mijn ogen nog altijd De luchtgitaar van Roel Bentz van den Berg, eindelijk ook herdrukt in het kader van diezelfde boekenweek.
Ondanks zijn prettige schrijfstijl weet Martin Bril uiteindelijk te weinig enthousiasme over te brengen voor zijn liedjes en zijn muzikanten. Wat rest is een verzameling verhalen die gelijkenis vertonen met een willekeurig hitparade deuntje, leuk voor het moment maar na beluistering, lezing in dit geval, onmiddellijk weer vergeten.
(Martin Bril – Een plek onder de zon)
