Het Maand van de filosofie essay 2006. Een pleidooi voor het lijden, zonder lijden geen leven. En: “Er is geen geluk. Er is alleen maar leed. Geluk is leed dat kortstondig wordt vergeten ten behoeve van de eigen, even kortstondige, zielenrust.” Ik kan mij daar wel in vinden. Zelf beschouw ik geluk vaak als een berg in een wielerparcours. Met bloed, zweet en tranen klimt de wielrenner er tegenop. Aan de top een kort moment van geluk, even de benen stil. Daarna wacht de afdaling, verraderlijke bochten, de kou die je door de hoge snelheid extra goed voelt. En eenmaal beneden wacht een nieuwe beklimming. Zonder lijden geen wielrennen.
Aardig is dat Marcel Möring zijn pleidooi voorziet van fragmenten uit zijn romans, het fragment van Pico della Mirandola uit Het grote verlangen bijvoorbeeld. En zo levert dit essay een kijkje in keuken van een groots schrijver.

(Marcel Möring – Lijdenslust)