Een inspecteur Rebus thriller staat er in kleine lettertjes op de kaft van De gehangene. Een foutje van de uitgever, Een inspecteur Rebus bundel zoals dat op Schuld & boete staat was beter geweest. Want net als Schuld & boete is De gehangene een verhalenbundel, maar daarmee houdt de vergelijking op.
Waar ik de verhaaltjes in Schuld & boete nogal slap vond, zijn de verhalen in De gehangene veel sterker. De lengte zal er mee te maken hebben, maar ook het feit dat het hier toch veel vaker om moordzaken gaat. Bovendien zit er ook veel meer humor in deze twaalf verhalen.
Tegelijkertijd lijdt het boek een beetje aan hetzelfde manco als het recent gelezen De jonge Wallander, alsof de schrijver een aantal opzetten voor een thriller heeft gemaakt maar deze verder nooit heeft uitgewerkt tot complete roman.
Ondanks dat is De gehangene een aangename bundel, ideaal om een Rebusje op te lossen voor het slapen gaan, en dat twaalf avonden lang.

(Ian Rankin – De gehangene)