In elf jaar tijd heb ik ruim 70 afleveringen Baantjer gekeken. In het begin met veel plezier, later met steeds meer ergernis. Te vaak een herhaling, teveel sluikreclame. Bij gebrek aan beter blijf je dan toch kijken, het blijft aardig vermaak.
Qua boeken las ik ooit één keer eerder een Baantjer, maar vraag mij niet welke. Ik heb de, ondertussen, 65 titels bekeken maar bij geen daarvan gaat er een lichtje branden. Het zegt wat over de inwisselbaarheid van de verhalen.
Een groot deel van dit boek is dialoog. En het nadeel daarvan, in combinatie met het feit dat ik zoveel tv afleveringen gezien heb, is dat ik de stemmen van de acteurs hoor als ik die dialoog lees. En steeds maar weer het stemmetje van Victor Reinier horen is geen pretje. Hoewel, Ron Brandsteder was nog erger geweest.
Maar goed. Dit soort boeken valt of staat met een goed plot en uiteindelijk is dat wel bevredigend, het boekje biedt een paar uur aangenaam leesplezier. En het grote voordeel boven de tv serie: geen sluikreclame.
(Baantjer – De Cock en een deal met de duivel [52] )
