Het boekenweekgeschenk van 1990.
Vorig jaar tijdens mijn vakantie las ik Het aapje dat geluk pakt van Arnon Grunberg. Op de achterkant stond de aanbeveling: Door het diplomatenmilieu denk je aan het werk van F.Springer. In diezelfde vakantie kocht ik bij de boekenboer het boekenweekgeschenk Sterremeer van diezelfde F.Springer, wat ik nu een jaar later las. Sterremeer speelt echter niet in het diplomatenmilieu af, dus in hoeverre de vergelijking opgaat weet ik nog altijd niet.

Het verhaal over de dichter Felix Sterremeer, dat verteld wordt door zijn vriend de advocaat Nikko, is een literaire variant van het droste effect: Sterremeer is een mislukte dichter getrouwd met een rijke dame die een studie heeft gedaan naar een mislukte Duitse dichter en diens rijke dame. Als de Duitse dame zelfmoord heeft gepleegd, laat het einde zich raden…

Als liefhebber van de muziek van Gustav Mahler was het aardig dat Alma Mahler, op hoog bejaarde leeftijd, haar opwachting maakte tijdens de presentatie van Sterremeers dichtbundel.

Al met al een aardig boekje, hoewel de urgentie een beetje ontbreekt. Het leest aardig, kabbelt wat voort, maar er ontbreekt diepgang. Ach, een typisch boekenweekgeschenk.

(F.Springer – Sterremeer)