Tot zoens. Niet de verzameling van vijf bundels met columns uit 2004, maar het originele bundeltje columns zoals dat in 1985 verscheen. Hoewel ook dat weer een samenraapsel is. Drie stukjes verschenen eerder in Het paard van Ome Loeks uit 1962, 22 stukjes verschenen in Waar is Remco Campert? uit 1978 en de laatste 12 stukjes werden in 1985 voorgelezen voor de radio.
Remco Campert had vrijwel de gehele jaren ’70 een writersblock, de stukjes die hij na 1980 schrijft zijn dan ook anders van toon. Puntiger, scherper maar ook met meer humor. In Tot zoens is deze scheiding ook duidelijk te merken. Toch zijn de oudere stukjes beter dan in het vorig jaar gelezen Alle dagen feest. Vaak ook opvallend tijdloos. Aan de de andere kant viel het herlezen, ergens eind jaren tachtig las ik dit boekje ook al eens, toch tegen. Of dat komt door de manier van samenstellen of door het feit dat ik sindsdien veel meer heb gelezen, daar ben ik nog niet uit.
(Remco Campert – Tot zoens)
