Nu ik enige tijd werkzaam ben in de moderne kunst heb ik wel eens het idee dat ik daar niets van af weet. Althans, er is altijd wel iemand die je dat gevoel wilt geven. “Zorg jij nu maar voor de techniek en laat de inhoud aan ons over”.
De zomergasten aflevering met Joep van Lieshout liet mij echter zien dat ik er nooit zo ver naast zit met ideeën over moderne kunst. Vervolgens bedacht ik dat er een paar jaar geleden een schrijver was die met een essaybundel over kunst genomineerd werd voor de AKO literatuurprijs. Na enig gegoogle bleek dat Pam Emmerik te zijn, met Het wonder werkt. Zij moest het afleggen tegen De asielzoeker.
Te koop is het boek niet meer dus haalde ik het uit de bibliotheek, waar ik sinds een maand weer lid van ben, en voor het eerst dat ik een boek uit de bibliotheek haal en er de pest in heb dat het boek niet in mijn eigen kast staat.

Verhalen over kunst, luidt de ondertitel. En dat is inderdaad beter dan essays, of zoals volgens de bibliotheekindeling Kunstfilosofie. Emmerik weet in de geïllustreerde verhalen een prachtige mix van persoonlijke verhalen, biografische gegevens van kunstenaars, kunstgeschiedenis, kunstfilosofie en kunstbeschouwing te geven. Op bijna wonderlijke wijze weet ze kunstwerken met andere kunstwerken te verbinden, maar evengoed met romans, gedichten en toneelstukken.

En fijn ook dat Emmerik mijn gevoel betreffende de bij ons getoonde kunst bevestigd:

Zoals vaker bij conceptuele kunst was het niet de kunstenaar, maar de toeschouwer die geniaal moest zijn.

Programeringsvoorstellen klinken vaak erg goed, maar het resultaat doet mijn wenkbrauwen nog wel eens fronsen. Zeker gezien de sommen geld die er mee gemoeid zijn.

Het is een gebrek dat conceptuele kunst vaker heeft: het ziet er letterlijk niet uit. Waarom dan toch een museum ermee gevuld? Aan een korte beschrijving zou iemand genoeg hebben om zich deze kunstwerken voor te kunnen stellen.

Maar kijken is een werkwoord, zoals Emmerik uitlegt. Dus blijf ik kijken, en meewerken, er zitten heus nog wel krenten in de pap.

(Pam Emmerik – Het wonder werkt)