Misschien niet het beste boek dat ik dit jaar las, maar toch zeker het meest inspirerende. The complete polysylabic spree bevat de columns die Nick Hornby schreef tussen september 2003 en juni 2006 voor the Believer over wat hij kocht en las aan boeken. Zoiets als dit weblog maar dan door de ogen van een schrijver.
31 songs van dezelfde schrijver viel twee jaar terug tegen. Dat boek deed je niet op zoek gaan naar bepaalde platen, liedjes, opnames. Hoe anders is dat met The complete polysylabic spree. Het enthousiasme waarmee Hornby over boeken schrijft werkt aanstekelijk, het lijstje boeken die ik nog wil lezen (The plot against America/Philip Roth, Mystic river/Dennis Lehane, The curious incident of the dog in the night-time/Mark Haddon) is door dit boek flink gegroeid.
Het boek gaat niet zozeer over boeken, als wel over lezen. Het plezier in lezen staat bij Hornby voorop. Is een boek saai, taai, niet om door te komen?
Please, please: put it down. You’ll never finish it. Start something else.
Over lezen als je een gezin met kinderen hebt:
Hey, great idea: if you have kids, give your partner reading vouchers next Christmas. Each voucher entitles the bearer to two hours of reading-time while kids are awake. It might look like a cheapskate present, but parents will appreciate that it costs more in real terms than a lamborghini.
Over boekwinkels, die, hoe herkenbaar!, in Nederland niet anders zijn dan in Engeland:
Over here in England, the home of literature ha-ha, we have only chain bookstores, staffed by people who for the most part come across as though they’d rather be selling anything else anywhere else.
En al eerder citeerde ik hier over wat Hornby schreef over poëziebundels en biografieën. The complete polysylabic spree is een feest van herkenning voor leesverslaafden.
Toch ook een paar kritische noten: The complete polysylabic spree is verre van complete. In the Believer zijn ondertussen alweer drie nieuwe columns verschenen, een The even more complete polysylabic spree ligt dus in het verschiet. In Amerika verscheen The complete polysylabic spree overigens in twee delen: The polysylabic spree, september 2003 tot en met november 2004, gevolgd door Housekeeping vs. Dirt, februari 2005 tot en met juni 2006.
Het tweede punt van kritiek is maand boven de column. Dat is de maand van verschijning in the Believer, en niet de maand waarin Hornby de betreffende boeken kocht en las. Toen Hornby in maart over kerstmis begon duurde het toch echt even voor bij mij het kwartje viel. December erboven zetten en als voetnoot vermelden dat betreffende column in maart verscheen was duidelijker geweest.
Met dank aan Kristien Hemmerechts, zonder haar recensie in de Volkskrant zou ik dit boek waarschijnlijk gemist hebben.
(Nick Hornby – The complete polysylabic spree)