Al enkele jaren koop en lees ik de Gedichtendagbundel, maar gek genoeg schreef ik er hier nooit eerder wat over. Misschien omdat veertien bladzijden, tien gedichten, nauwelijks een boek te noemen is. Of omdat het voor mij sowieso moeilijker is om over poëzie te schrijven.
Een gedicht vind ik mooi, of niet. Spreekt mij aan, of niet. Wil ik nog eens lezen, of niet. De tien gedichten van Leonard Nolens in Een fractie van een kus vallen allemaal in de tweede categorie: of niet. Het zal allemaal vast wel vakkundig geschreven zijn maar aan mij is het niet besteed. Maar goed, het voordeel van zo’n gedichtendagbundel is dat je voor 2 euro kan kijken of het wat is. Volgend jaar een nieuwe kans.
(Leonard Nolens – Een fractie van een kus)
