‘Oestrogeenthrillers’ met ‘hoogmutsige dialogen’, zo werden de vorige twee thrillers van Simone van der Vlugt beoordeeld in de Vrij Nederland thriller gids. Ook voor Het laatste offer zullen ze eind mei weinig sterren over hebben want meeliftend op de Da Vinci-hype. Ach ja, recensenten en hun eeuwige oordeel.

Ik heb mij prima vermaakt met Het laatste offer. Het eerste deel speelt zich af in Alkmaar, en Simone van der Vlugt schrijft daar een stuk overtuigender over dan Joost Zwagerman dat doet. De 26 jarige Birgit woont in de binnenstad, ontmoet in Atlantis (lange tijd mijn stamkroeg) ene Jeff, beleeft twee fantastische nachten met hem, en dan verdwijnt hij. Ze vind hem terug maar is niet de enige, iemand probeert hem te vermoorden. Wat volgt is een prachtige achtervolging over het waagplein tijdens de kaasmarkt.

Vervolgens gaat de reis naar Egypte, op zoek naar de verdwenen archeoloog Nicolaas Bogaards, vader van Birgits nieuwe vlam. In Egypte komen ze op het spoor van de ark des verbonds, en het spoor volgend reizen ze naar Chartres, Frankrijk, alwaar de ontknoping plaats vind. Gelijk met de zoektocht naar de ark loopt de zoektocht van Birgit naar de waarde van familie.

Het enige minpuntje voor mij is dat het soms wat zoet is, de romantische gedachte over de ware liefde na één nacht seks en het eind-goed-al-goed einde. Maar ach, met een kop thee en flink wat chocolade op de bank onder een fleece dekentje is daar ook wel mee te leven.

(Simone van der Vlugt – Het laatste offer)