Dunner dan Dagboek 1969 en zelfs half zo dun als Dagboek 1974. Ondanks die compactheid is Dagboek 1972 een stuk imponerender dan Dagboek 1969. De maand Juli ontbreekt, wegens een reis naar Indonesië voor De Walgvogel, en de halve maand augustus schrijft Jan Wolkers ook niets, vanwege een zware reuma aanval. Maar verder wordt er vrijwel elke dag geschreven, al is het maar het medicatie gebruik.
Net als in Dagboek 1974 werkt Wolkers aan De Walgvogel, die moet ik nu toch echt snel eens gaan lezen, mooi om te zien hoe een roman ontstaat. Verder wordt er dat jaar gewerkt aan de verfilming van Turks fruit, en zoals Wolkers er over schrijft krijg ik weer zin om die film eens te kijken.
En dan ineens zo’n zinnetje dat een verband legt met Het schervengericht:
vrijdag 20 oktober 1972
‘s Avonds met Jeroen en Maria naar Roman Polanski’s ‘Macbeth’. Indrukwekkend maar soms te traag. Bloederigheid heeft te maken met moord op Sharon Tate. Pathologisch.
Ik heb Dagboek 1969 er nog op na geslagen, maar daar wordt met geen woord over die moord gerept.
Voorlopig heb ik nog geen genoeg van deze serie dagboeken. 1973 zou ik graag lezen, voor de continuïteit in de vordering van De Walgvogel. 1981 lijkt mij ook een boeiend jaar, de verhuizing naar Texel, de geboorte van de tweeling. Maart volgend jaar zal duidelijk zijn of er nog een deel komt, en zo ja, welk jaar.
(Jan Wolkers – Dagboek 1972)
