Het werd geen mei, maar maart voor Het schervengericht van A.F.Th. verscheen. Het was het wachten waard. Fictie, non-fictie en thriller in een. En ondanks dik 1000 bladzijden compacter dan het 0 deel De Movo tapes.

Veel duidelijker is het er trouwens niet op geworden, deze Homo duplex reeks. Waar het in De Movo tapes en in Drijfzand koloniseren nog leek te gaan om Movo (Reinier Mombarg/Tibbolt Satink), lijkt het na Het schervengericht de griek (Apollo, QX-Q-8, Spiros Agraphiotis) en zijn pogingen om de mensheid tot de ondergang te brengen die centraal staan in deze romancyclus. Met de stadstaten Amsterdam en Rotterdam als navel van de wereld.

Veel duidelijker zal het voorlopig ook niet worden, denk ik. Dit keer geen uitgebreide lijst met te verwachten titels achterin het boek, wel een verklaring van de auteur:

Het schervengericht is onderdeel van de romancyclus Homo duplex. Ik heb besloten de afzonderlijke romans (op het al verschenen deel 0, De Movo tapes, na) pas in een dwingende volgorde te plaatsen na voltooiing en verschijning van de complete reeks.

Of zoals Remo Woodhouse het zegt in Het schervengericht:

Ik zal in eerste instantie niet chronologisch te werk gaan, maar de verschillende episodes van arrestatie en berechting opschrijven in de volgorde zoals ze me voor de geest komen. Ordenen kan later nog.

Dat kan dan nog heel wat jaren duren, als een volgend deel weer vier jaar op zich laat wachten. Aan de andere kant was het het wachten meer dan waard. Ik wacht rustig af op dat wat komen gaat.

(A.F.Th. – Het schervengericht)