Wahwah is een literair poptijdschrift. Zoiets als De Muur, maar dan over muziek.
Door Het schervengericht ben ik eindelijk naar the Beatles gaan luisteren. White album, Revolver, eigenlijk best toffe albums. Ook aan Sgt Pepper’ Lonely Hearts Club Band heb ik mij gewaagd, maar dat kan mij, op een enkel nummer na, minder bekoren. Die laatst genoemde lp staat centraal in nummer 5 van Wahwah want “It was 40 years ago today”.
Onder de noemer Alle 13 goed? wordt elk nummer van dat album door een andere schrijver behandeld. Joost Zwagerman “doet” Getting better op een zo’n vreselijke manier dat ik zijn woorden maar opgevolgd heb: “wie het niet zo ervaart, mag hoofdschuddend de zaal verlaten.”
Dan is Kees ‘t Hart heel wat leuker als hij het over A little help from my friends heeft:
En dan dat refrein! ‘Heb je iemand nodig?’ Gadverdamme, rot op joh. ‘Ik heb iemand nodig om van te houden.’ Ja, je zus op een houtvlot. ‘Zou het iedereen kunnen zijn?’ Ja, behalve Prinses Irene en die majoor van het Leger des Heils, op wiens naam ik nu niet kan komen. ‘Ik wil iemand hebben om van te houden.’ Als ik jou was zou ik een hondje nemen. Etc. Etc.
Goed, daarmee heb je het leukste van dit nummer wel gehad. Naast de dertien Beatles tracks staan er nog artikelen in over James Brown, Prince in de polder, Allen Toussant, Townes van Zandt, een voorpublicatie uit dat boek over radio Veronica, wat columns en een strip.
Echt erg is de vormgeving. Op elke bladzijde van de Beatles bijdrage is er een zin uitgepikt en vet gezet als quote geplaatst. Ook als die betreffende bladzijde maar voor de helft gevuld was wegens einde artikel. Bij de andere artikelen zijn lukraak zinnen met vette letters afgedrukt, en de afbeeldingen bestaan uit gestencilde foto’s van een kwaliteit die tegenwoordig de schoolkrant nog niet eens zou halen.
(Wahwah – nummer 5, 2007)
