Duivelsrug is het vervolg op het vorig jaar verschenen De voeder. Voor mij was het een eerste kennismaking met de boeken van Peter de Zwaan, want De voeder heb ik niet gelezen. Heel erg is dat gelukkig niet. Met af en toe een paar zinnen wordt de voorgeschiedenis van Jeff Meeks verteld in de eerste hoofdstukken van Duivelsrug maar bovenal gaat er een nieuw avontuur van start. Misschien dat het nu minder leuk is om alsnog De voeder te lezen, dat zou het enige nadeel kunnen zijn. Het zij zo.

Duivelsrug is een boek waarvan je helemaal niet verwacht dat het door een Nederlander geschreven is. Eerder Amerikaans. En niet alleen omdat het daar afspeelt. Duivelsrug, een hardboiled thriller, doet mij nog het meest denken aan Elmore Leonard van wie ik ooit een paar boeken las na het zien van de Tarantino film Jackie Brown. Een loser als held, een stoet krankzinnige en exentrieke figuren, hard en grof geweld overgoten met bijtende humor. Het enige wat ik mis zijn verwijzingen naar vuige rock & roll plaatjes. Die moet Tarantino dan maar toevoegen bij de verfilming.

(Peter de Zwaan – Duivelsrug)