Tachtig werd hij dit jaar, schrijver Gabriel García Márquez. Ter gelegenheid daarvan verscheen de interviewbundel Ik was al beroemd voordat iemand me kende met een zestal interviews uit de periode 1971-1997. Wat opvalt is dat García Márquez consequent aan zijn verhaal vasthoudt. Of het nu 1971 is, 1982 of 1997, in grote lijnen vertelt hij altijd weer hetzelfde verhaal, hoewel hij in details weer wel varieert want hij is wel zo vriendelijk om de betreffende journalist met een nieuw verhaal naar huis te sturen.
Het is daardoor niet alleen een bundel over García Márquez geworden, maar ook een over interviewen en de techniek die daar bij komt kijken, het uitwerken en er een verhaal van maken. Op meerdere manieren boeiend leesvoer.
(Gabriel García Márquez – Ik was al beroemd voordat iemand me kende)
