Van al die interviews met Gabriel García Márquez kreeg ik zin om weer eens wat van hem te lezen. Het werd Kroniek van een aangekondigde dood, een titel die mij was opgevallen bij een van de interviews. García Márquez de journalist is hier aan het werk, hier en daar de werkelijkheid licht naar zijn hand zettend. Een mooi verhaal over eerwraak, altijd gedacht dat dat iets typisch moslims was (niet dus), en over mensen die denken dat een andere wel de verantwoordelijkheid op zich neemt (niet dus) tot het te laat is.

Met een nawoord van Tommy Wieringa, staat er voorop het boek. Al net zo’n nawoord als eerder het voorwoord van Jan Wolkers bij de verhalen van Edgar Allan Poe. Een essay dat niet specifiek voor dit boek geschreven is. Aardig, maar weinig toegevoegde waarde.

(Gabriel García Márquez – Kroniek van een aangekondigde dood)