Ook het tweede boek dat ik van Yasunari Kawabata lees, Sneeuwland, bevalt erg goed. Toch is dit een heel ander boek dan De schone slaapsters. Dat is een vrijwel tijdloos boek, in een vrijwel anonieme wereld. De schone slaapsters zou je gemakkelijk kunnen verfilmen in Nederland, met bijvoorbeeld Jan Decleir als de oude Eguchi.
Sneeuwland is veel Japanser van toon. Het verhaal draait om een Geisha uit de provincie en een man uit Tokyo. Het speelt zich af in een dorpje in het noorden van Japan. Rijstvelden, besneeuwde bergen, kimono’s, spijzen en dranken, architectuur, alles is typisch Japans en daardoor veel minder tijdloos. Maar daarom nog niet minder mooi.
(Yasunari Kawabata – Sneeuwland)
