Onder invloed van een flinke lading Star Trek besloot ik weer eens wat Science Fiction te gaan lezen. Eén van mijn voornemens wat lezen betreft was om dit jaar de vijf Duivelsprinsen van Jack Vance te lezen. Het een valt mooi samen met het ander.
De eerste is De Sterrenkoning. Dit boek sluit goed aan bij de recent bekeken reeks Star Trek. Bergen planeten, nieuw ontdekte planeten (“to explore strange new worlds, to seek out new life and new civilizations, to boldly go where no one has gone before”), vreemdsoortige volkeren en zelfs iemand die zich Spock noemt. En net als Star Trek voldoende actie afgewisseld met enig gefilosofeer.
Die filosofie komt in de vorm van fragmenten uit gesprekken, handboeken, encyclopedia, voorwoorden en dergelijke waarmee elk hoofdstuk begint. En hoewel daarmee wel op een overtuigende wijze werelden en volkeren worden neergezet is het soms iets teveel van het goede. Het is vaak wat taaier geschreven dan het verhaal zelf, en drie, vier bladzijden is geen uitzondering.
Wonderlijk ook is de spelling. Het verhaal speelt zich omgerekend af in ongeveer 3500, de spelling is echter oud en achterhaald. Konsequent worden woorden met een K geschreven, in kode bijvoorbeeld. Copyright Nederlandse vertaling 1969. Daar zal het mee te maken hebben denk ik.
Eén Duivelsprins verslagen, nog vier te gaan.
(Jack Vance – De Sterrenkoning)
