Dit is de derde boek dit jaar dat ik lees met het woord “Duivel” in de titel, en dan heb ik het nog niet eens over de drie tot nog toe gelezen “Duivelsprinsen”.
De duivel van Milaan van de Duitse schrijver Martin Suter is de beste thriller die ik dit jaar zal lezen. Het moet gek lopen wil er een thriller nog beter zijn.
En dat terwijl er niet eens zo gek veel gebeurd. Geen moord of doodslag. Wel hangt er een continue dreiging, kan er elk moment wat gebeuren. En hoe weinig heb je soms nodig voor een goed verhaal. Een Tiroler dorpje met een handvol gesloten bewoners, een luxe hotel met een aantal vreemde medewerkers en enkele rare gasten, en enkele gebeurtenissen die aanvankelijk niets met elkaar te maken hebben maar die later toch verband met elkaar houden dankzij een plaatselijke mythe.
Ik moest tijdens het lezen een aantal maal aan The Shining denken, die sfeer in dat hotel. Als er in De duivel van Milaan op enig moment Redrum op de muur was geschreven, had dat mij niets verbaasd.
Dat gebeurd uiteindelijk niet, De duivel van Milaan is een psychologische thriller, geen spookverhaal. Maar dus mooi wel de beste psychologische thriller van 2007.
(Martin Suter – De duivel van Milaan)
