Niemand die kleur zo tot leven weet te wekken met taal als K. Schippers. Uit Poeder en wind staat mij een zin bij waar dat het geval is, en ook in de bundel Stil maar is dit het geval. Al die verhalen en beschouwingen zijn zwart/wit qua kleurstelling, soms sepia tinten, en dan in eens zo’n zin:
Het is prachtig weer, haar blauwe jas en rode muts steken scherp bij het zonlicht af.
De kleuren spatten bijna van het papier af. Ik moet maar eens op zoek gaan naar die eerdere bundels verhalen en beschouwingen.
(K. Schippers – Stil maar)
