Op zich is het best een aardig idee, om de columns van Martin Bril thematisch in boekvorm te gieten. Ook al kunnen vele verhalen net zo gemakkelijk onder een ander thema gebundeld worden. Liefde, seks & regen is evengoed toch wel de minste bundeling die ik tot op heden van Bril las. Misschien ligt dat aan de vergezochte en samen geraapte thema’s, maar eerder ligt het aan het niveau van deze columns. Veel stukjes zijn dit keer niet meer dan observaties en halen niet vaker het niveau van een gemiddeld weblog stukje. Door dat te bundelen in boekvorm krijgt dat toch iets pretentieus.
En die enkele keer dat zo’n column langer is, en dus meer op een verhaal moet lijken, ik noem een Amsterdam is een vrouw, blijkt pas echt dat dat schrijfwerk van Bril een trucje is dat niet langer dan een gemiddelde column moet duren.
(Martin Bril – Liefde, seks & regen)
