De halfbroer

Na die goeie Noorse roman had ik best zin in nog een Noorse roman. Ik kwam bij De halfbroer van Lars Saabye Christensen terecht. Ook al vertaald door Paula Stevens. En laat die zo mogelijk nog beter zijn dan Buzz Aldrin, waar ben je gebleven?

Ook in De halfbroer gebeurd eigenlijk niets eens zo gek veel. Het is een familiegeschiedenis verteld door een klein gebleven, zowel qua lengte als qua werk, scenario schrijver. Bij vlagen doet het boek denken aan een andere familiegeschiedenis die ik ergens in 2002/2003 las, Fontanel van Meir Shalev. (ook dat is een heel goed boek, gezien het feit dat ik daar na al die jaren nog aan terugdenk)

Film is een ander aspect aan deze roman. Niet alleen omdat hoofdpersoon Barnum scenario schrijver is, of omdat een script deel uit maakt van het verhaal, of omdat Barnum en zijn vrienden een figuranten rolletje hebben in een film, of omdat een deel van het verhaal tijdens een filmfestival afspeelt. De halfbroer doet soms aan Big Fish denken, van Tim Burton. Arnold Nilsen heeft wel wat weg van Ed Bloom. Daarnaast is de hele manier van beschrijven erg beeldend. Het zou mij niks verbazen als Lars Saabye Christensen enkele filmscripts op zijn naam heeft staan.

Nadeel is dat De halfbroer het magnum opus van Lars Saabye Christensen schijnt te zijn. Zijn andere boeken kunnen dus bijna alleen maar tegenvallen. Toch verwacht ik er nog wel een te willen lezen.

(Lars Saabye Christensen - De halfbroer)

Tags: