Is dit nou een roman vermomt als essaybundel, of een essaybundel in de vorm van een roman? Ik ben er nog niet helemaal uit, maar Alain de Botton heeft met Proeven van liefde beslist een fascinerend boek geschreven.

Zelden is muziek een probleem als ik lees, maar dit boek moest in stilte gelezen worden. Soms zelfs een stukje hardop gelezen worden. Soms even weggelegd worden om er rustig over na te denken. Soms even een stukje herlezen.

Toegeven: tegen het einde had ik er wel genoeg van. Van de naamloze hoofdpersoon in ieder geval. Geen wonder dat die Chloé hem in ruilde voor zijn vriend. En dan op dramatische wijze zelfmoord plegen. Met vitamine C bruistabletten. Loser!

Maar ondanks dat, wat een wijsheid in dat boek.

(Alain de Botton – Proeven van liefde)