Ondanks dat ik mij prima vermaakt heb met De helaasheid der dingen vraag ik mij bij dit soort boeken toch altijd af wat er nu biografisch is, en wat fictie? Hoeveel Dimitri Verhulst zit er in Dimmetrie?
Prachtig ook hoe hij het milieu waarin hij opgroeit vervloekt, maar zodra er een ander wat van zegt het verdedigd.
(Dimitri Verhulst – De helaasheid der dingen)
