Weer een door Paula Stevens uit Noors vertaalde roman. Dat deze debuutroman van Erlend Loe toch de verwachtingen niet helemaal waarmaakt ligt echter niet aan de vertaling. Tang is zo’n boek met een misleidende flaptekst:
Waar anderen misschien in alcohol of drugs zouden vluchten, zoekt deze man zijn heil in het zwembad.
Zijn zwembadbezoek inspireert hem tot het verzamelen van zwemartikelen, waarvan de collectie zwembrillen het absolute hoogtepunt is.
Maar niks geen vlucht naar het zwembad, laat staan een verzamelwoede betreffende zwemartikelen met duikbrillen in het bijzonder. Goed, de man gaat zwemmen, regelmatig zwemmen zelfs, en koopt nog een duikbril bovendien, maar daar blijft het dan ook bij. Geen badmutsen van oude vrouwtjes afpikken, geen tassen vol badslippers en onder de jas verstopte zwemvliezen.
Wel een verhaal dat sterk doet denken aan Proeven van liefde, maar dan zonder de filosofische bespiegelingen. Hoewel deze man lang niet zo’n loser is als die bij Alain de Botton.
(Erlend Loe – Tang)
