Het vierde offer

Na Bukowski had ik wel weer eens zin in een kwalitatief goede thriller. De keuze viel op Het vierde offer van Håkan Nesser. Eigenlijk had ik met deze serie willen wachten tot ik deel 1 binnen had, maar aangezien ik geen idee heb wanneer ik die verwachten kan lees ik eerst deel 2 maar.

Hij hief zijn glas en keek om zich heen. Bausen had de tafel leeggemaakt en er een kleed op gelegd, maar verder zag het er precies zo uit als de vorige keer - boeken en kranten en opgestapeld hout, de slingerende klimrozen en de verwilderde tuin die alle geluiden en indrukken opzoog, behalve zijn eigen. Bijna alsof je naar een buitenpost à la Greene of Conrad verbannen was. In een mangrovemodderpoel van het nog onontdekte continent. Heart of Darkness misschien. Een paar tropenhelmen, een buisje kininetabletten en een paar klamboes zouden hier niet misstaan… toch zat hij midden in Europa. Een minijungle aan een Europesche zee.

En zo blijkt Het vierde offer al snel de juiste keuze te zijn. Sterke karakters, mooie sfeertekening. Dat ik nu alweer een boek lees dat met Hart de duisternis aan komt zetten kan geen toeval zijn. En ook The Loneliness of the Long-Distance Runner wordt genoemd, dat is ook de tweede keer deze maand dat ik dat boek in een ander boek genoemd zie worden. Moet ik ook maar eens gaan lezen.

Net als mijn kennismaking met Wallander ooit, betreft mijn kennismaking met van Veeteren een meervoudige moordzaak met een moordenaar die een bijl gebruikt. Ook de verklaring voor de moorden is soortgelijk. Dwaalsporen is nog altijd mijn favoriete Henning Mankell, benieuwd of Het vierde offer dat ook gaat worden voor wat Håkkan Nesser betreft.

(Håkan Nesser - Het vierde offer)

Tags: