Het literaire juweeltje van augustus 2008 komt van Abdelkader Benali en werd speciaal voor deze serie geschreven. Half essay, half verhaal over identiteit, tweede generatie migranten en taalverwerving. Bij Benali heb ik altijd een bladzijde of veertig, vijftig nodig om aan zijn schrijfstijl te wennen, maar dan heb je bij De grammatica van een niemand het boekje al uit. Evengoed toch een paar aardige zinnen:

Wat met hoogachting begint, eindigt meestal met een verzoek of dwang tot betalen.

(de zoon over de post die hij voor vader moet vertalen)

Hier verkeren ze in een tsunami van vreemden.

Steek die maar in je zak Geert Wilders!

(Abdelkader Benali – De grammatica van een niemand)