De afgelopen week heb ik met onze oom doorgebracht. Samen met onze oom hing ik op de bank, onze oom lag bij mij op schoot, onze oom ging mee naar het zwembad, onze oom ging zelfs mee naar bed. En nu staat onze oom in de kast. Maar wat vind ik nu van onze oom?

Enerzijds wist onze oom mij prima te vermaken, anderzijds was ik wel een beetje klaar met onze oom. De eerste 400 bladzijden zijn erg sterk, de ervaringen die Arnon Grunberg opdeed als embedded journalist in Afghanistan en Irak werken duidelijk door in deze roman. Maar vanaf bladzijde 400 begint het verhaal te zwalken. Hoofdpersoon Majoor Anthony is dan dood en anderen eisen hun stem op. In de eerste plaats het meisje Lina, maar ook de vrouw van de majoor, de huishoudster en rebellenleider De Dirigent. En waar die eerste 400 bladzijden een paar maanden beslaan, overspannen die overige 200 bladzijden een jaar of 10. Het levert dan wel een aantal mooie zinnen op, maar het komt het verhaal niet ten goede.

(Arnon Grunberg – Onze oom)