Was Mannen die vrouwen haten mij toch iets te dik, opvolger De vrouw die met vuur speelde is zowel te dik als te dun.
Te dik aangezien het 180 bladzijden duurt voor er eindelijk vaart in het verhaal komt. Tot die tijd is het Salander gaat op vakantie, Salander koopt een huis, Salander gaat naar IKEA (waarbij vrijwel elk meubeltje en kussentje beschreven wordt), Salander koopt kleren (inclusief een beha die ze weer weg gooit). Zie: dat past dus allemaal in één zinnetje. Voor het vervolg maakt het niet uit.
Te dun aangezien het boek een open einde heeft waar je U tegen zegt. Derde en laatste deel van De Millennium Trilogie gaat ongetwijfeld beginnen met een lange inleiding om dat alles weer af te ronden voor het echte verhaal kan beginnen, waarmee ik dus nu de voorspelling doe dat ook die te dik zal zijn.
Recensenten mogen graag schrijven dat een thriller leest “als een ritje in een achtbaan”. De vrouw die met vuur speelde is dan een achtbaan die onder een heel flauw stijgingspercentage omhoog getakeld word, en die na de looping onverwacht tot stilstand komt. Bij Walibi zouden ze hem terugsturen.
(Stieg Larsson - De vrouw die met vuur speelde)
Tags: Larsson. Stieg
Leest nu:
No comments
Comments feed for this article