Na Het ABC van de maffia en Capo di capi is de De laatste Godfathers het derde boek met hetzelfde verhaal dat ik in korte tijd lees. En eigenlijk was het er eentje teveel.
Niet dat De laatste Godfathers zoveel slechter is, maar het was gewoon meer van hetzelfde. En dan maakt John Follain zijn verhaal nog wel breder dan Clare Longrigg. Capo di capi ging voornamelijk over Bernardo Provenzano, De laatste Godfathers gaat over de opkomst en ondergang van de Corleonesi, waar Provenzano eenvoudigweg de laatste baas van was. Maar veel gebeurtenissen zijn hetzelfde: de aanslagen op onderzoeksrechters Falcone en Borsellino, de ontvoering van de twaalf jarige Guiseppe Di Mateo, de veroordeling van de maffia tijdens een toespraak op Sicilië door Paus Johannes Paulus II en de arrestaties van Riina en Provenzano.
De laatste Godfathers is ook wat filmischer geschreven, met een soms overdadig taalgebruik:
Corleone, een stadje met grauwe daken verzonken in de bergen en dorre vlakten ten zuiden van Palermo, drukt zich plat tegen de grond alsof het bang is verpletterd te worden door de gigantische zwarte rotsmassa die steil over de daken van de vieze huizen omlaag helt.
Beeldend en boeiend.
(John Follain - De laatste Godfathers)
Tags: Follain. John
Leest nu:
No comments
Comments feed for this article