De olifant verdwijnt smaakte naar meer, Na de aardbeving smaakte eigenlijk nergens naar. Ondertussen blijft iedereen maar enthousiast over Haruki Murakami. Een roman moest voor eens en altijd bepalen of die Murakami nu de moeite waard is, of slechts een hype. De jacht op het verloren schaap lag in huis, maar op advies werd het Kafka op het strand.
Een prima advies, en na lezing slaat de balans door naar ‘de moeite waard’. Meer dan de moeite waard zelfs, want wat een geweldig boek!
Gek genoeg deed het het verhaal mij regelmatig aan Stephen King boeken denken. Nakata deed aan Sheemie uit Tovenaarsglas denken, en aan Tom Cullen uit De beproeving (M-A-A-N, zo spel je Nakata). En de scène waarin de sluitsteen weer gesloten wordt had ook niet misstaan in een verhaal van Stephen King.
Niet dat Murakami slechts een Japanse epigoon van King is, nee, verre van dat. Kafka op het strand is hoogst origineel en volkomen eigen. Net als Steve Toltz citeert Murakami met regelmaat filosofen, schrijvers en componisten, maar hier stoort dat geen enkel moment.
Her en der lees ik klachten over die vreselijke vertaler en zijn betweterige voetnoten, maar daar heb ik mij persoonlijk niet aan gestoord. Ik vond ze wel boeiend eigenlijk.
(Haruki Murakami - Kafka op het strand)
Tags: Murakami. Haruki
-
Fijn dat ook jij genoten hebt!! In de andere Murakami’s die ik las had ik trouwens minder last van de noten van de vertaler (heb niet gecheckt of het wel dezelfde vertaler was)
-
Fijn dat je het goed vond, ik wist het wel. :)
Een paar andere (eerdere) boeken zijn inderdaad door een ander vertaald.
Weetjes die je misschien al weet, maar toch leuk: Ik las ergens in een interview dat Murakami altijd een beetje moeite heeft met het schrijven van de sexscenes. Hij vindt dat ze erin horen, maar hij is blij als de scene voorbij is. :)
De jacht op het verloren schaap is een van zijn eerste boeken en dat merk je ook wel. Daarna hoort Dans Dans Dans. Er zit nog een boek vOOr, maar hij wil niet dat dat vertaald wordt.
Andere aanraders naast Kafka zijn Hardboiled Wonderland en het einde van de wereld (extreem surrealistisch) en Ten zuiden van de grens (Liefde). -
Ik moet eens kijken welk boek van Murakami ik nog meer in mijn challenge kan stoppen. Misschien ‘Norwegian wood’ of ‘After dark’ onder boeken waar muziek in zit. (’Kafka op het strand’ had daar ook onder kunnen vallen)
-
“Ten zuiden van de grens” is ook een titel van een nummer en de hoofdpersoon heeft twee jazz-bars. Muziek speelt daar een grotere rol in dan in Norwegian Wood (maar ik zeg het ook bevooroordeeld, want dat boek vind ik echt een van zijn minste. ;)
-
-
Oef, ik heb net Norwegian Wood aan mijn beste vriendin kado gedaan, welliswaar met de waarschuwing dat ik het zelf nog niet las maar wel met de aanbeveling dat de andere boeken van zijn hand die ik wel las in 1 woord geweldig waren…
Leest nu:
7 comments
Comments feed for this article