Telkens weer moest ik tijdens het lezen van De roodborst denken aan een aflevering van Gordon Ramsay’s Kitchen Nightmares. Die met die met die Franse top chef. Maaltijden met wel 20 verschillende smaken maakte die, en maar niet begrijpen waarom de klanten weg bleven.
De Noor Jo Nesbø stopt ook veel te veel in zijn boek. En zoals de maaltijden van de Franse kok op zich prima smaakte, zo is ook De roodborst op zich een prima boek. Alleen, het is teveel. En dan raken smaken en verhaallijnen ondergesneeuwd. Als lezer weet je nu al wie “de prins” is, en wat zijn rol is in de dood van Ellen, de collega van speurder Harry Hole die centraal staat in de boeken van Nesbø. Maar voor Harry Hole daar zelf achter is zal je je als lezer eerst nog door Zes seconden te laat en Dodelijk patroon heen moeten werken.
Niet dat dat erg hoeft te zijn, mits deze boeken net zo goed zijn als De roodborst. En waarom zou dat niet? De roodborst is een prima thriller, boeiende karakters, flitsende plotlijnen en een fraai stukje geschiedenis op de koop toe. Toch blijft het gevoel dat een beetje minder het boek een beetje beter zou hebben gemaakt.
De Oslo trilogie:
1. De roodborst
2. Nemesis
3. Dodelijk patroon
(Jo Nesbø – De roodborst)
Wat een leuke recensie om te lezen! Ik vond de link met de Franse chef kok heel erg grappig. Ik kan me die aflevering nog goed herinneren, erg leuk hoe je dat hebt gelinkt aan het boek. Ik heb het boek trouwens niet gelezen.
PS. Leuk dat je tijdelijk de mogelijkheid geeft om te reageren op je recensies. Ik bezoek je website regelmatig en heb weleens vaker willen reageren, ik vond het dan ook jammer dat die mogelijkheid er niet was. Ik ben benieuwd hoe deze test gaat uitpakken.
Loic heette die Franse kok. Het boek schijnt voor 3 euro bij de Slegte te liggen, dus als je zin hebt in een gecompliceerde maaltijd… ;-)
De reactiemogelijkheid bevalt wel, tot nog toe.