Deel vijf alweer in de dagboekenreeks van Jan Wolkers. Jaargang 1967 heeft de zelfde bezwaren als 1969, het is wel erg fragmentarisch. Het idee dat het slechts een agenda is wordt versterkt door een opmerking op 18 maart:
(Jeroen weet nu nog, 3 januari 1968, dat Anna zo’n bespottelijke jurk droeg.)
De aantekeningen werden dus later nog eens aangevuld met herinneringen. Soms wordt er ook verwezen naar “witte dummies” waar verdere aantekeningen in staan.
De cover voor het boek werd geschoten op donderdag 25 mei, zo lezen we. Voor een artikel in Panorama.
Beneden in atelier kleurenfoto. Karina en ik proberen hun intenties nog te overdrijven: b.v. naakt poseren voor groot schilderij. Karina poseert naakt en met roze doek.
In 1967 schrijft Wolkers de roman Horrible tango, en in een behoorlijk tempo ook nog. In andere dagboeken deed hij beduidend langer over het schrijven van zijn romans. Aan de andere kant: zo dik is Horrible tango nu ook weer niet. Ook aan Turks fruit wordt al gewerkt, de titel is er en er wordt vast naar materiaal gezocht.
Daar zit de kracht van deze dagboeken in: ze maken nieuwsgierig naar de romans. Je wilt ze lezen, en herlezen. De dagboeken houden het werk van Wolkers levend. Zo bezien is er geen reden om deze reeks te stoppen.
(Jan Wolkers - Dagboek 1967)
Tags: Wolkers. Jan
Leest nu:
No comments
Comments feed for this article