De paleisraad

Zonder de lovende woorden van De dodo zou dit boek waarschijnlijk niet op mijn pad gekomen zijn. Een weinig aansprekende cover, een voor mij onbekende schrijver, en nog Amerikaan ook, met bijna 600 pagina’s te dik, en een achterflap die minder beloofd dan het boek in werkelijkheid blijkt te zijn.

Om met dat laatste te beginnen: De paleisraad is veel meer dan de zoektocht van Eddie naar zijn zus. In de eerste plaats is De paleisraad vooral ijzersterke faction. Wie Amerika jaren 60 zegt, zegt complottheorie. De moorden op JFK, Robert Kennedy en Martin Luther King, de arrestatie van Rudolf Abel en later de ruil met de Russen van Gary Powers, opkomst en ondergang van Dick Nixon, alles blijkt bij Stephen L. Carter uit te maken van één enkel groot complot. Ronduit fascinerend! En dan doet dikte er ook niet meer toe. Bovendien schrijft Carter uiterst vlot en staat zijn verhaal niet bol van de Hollywood actie. Een aanwinst, deze Stephen L. Carter!

(Stephen L. Carter – De paleisraad)

Vanhetboekenfront.nl op de iPhone

Vanhetboekenfront.nl Dankzij de WPtouch plugin is deze website nu ook goed toegankelijk met de iPhone en andere smartphones. Niet noodzakelijk, maar het kan dus waarom niet? De threaded comments werken helaas niet, dat is een klein minpuntje. Aan de andere kan, de plugin is nog volop in ontwikkeling dus wie weet komt dat ooit nog eens.

Update: in Opera Mini werkt dit dan weer niet (althans, niet volgens de online Opera Mini Simulator).

Bouwers van Ringwereld

Dan begin je zo’n challenge, denk je “leuk, weer eens wat SF lezen” om vervolgens enigszins met de handen in het haar te zitten. Het valt vaak zo tegen en/of is hopeloos verouderd.

In 1996 kocht ik de (tot dan toe) complete Ringwereld-cyclus. Maar na lezing van het eerste deel was ik er wel klaar mee. Ik heb mij echt door Ringwereld heen moeten worstelen. Het fenomeen Ringwereld is zodanig onvoorstelbaar dat het vrijwel niet mogelijk is je er wat bij voor te stellen.

Maar goed, je moet wat met die SF categorie. Dus trok ik Bouwers van Ringwereld uit de kast. En wonder boven wonder beviel mij dat eigenlijk wel. Nog steeds is Ringwereld een onbegrijpelijk fenomeen, nog steeds is het een raar gezelschap bestaande uit een 200 jarige man, de op een Wookie gelijkende Spreker-met-dieren/Chmee en een poppenspeler, een drie benig, tweekoppig soort struisvogel, genaamd Verst-in-de-achterhoede. En na lezing heb ik best zin om ook Beschermers van Ringwereld en Kinderen van Ringwereld uit de kast te trekken. Het komt wel goed met die SF categorie.

(Larry Niven – Bouwers van Ringwereld)

Poortwachter

Meestal is een tweede boek in een serie dikker dan het voorafgaande. Niet bij Poortwachter, het tweede deel van wat een serie van vijf boeken moet worden. En zowaar is dat een keer jammer want iets meer verhaal had dit een beter boek gemaakt. In een kort voorwoord schrijft Kristian Lundberg: “Het idee is dat de vijf delen als opzichzelfstaande verhalen gelezen kunnen worden – maar ook dat het geheel groter wordt dan elk afzonderlijk deel.” Precies zoals ik laatst ook al bij Håkan Nesser constateerde. En toch, wie het voorgaande deel Vuurvreter niet gelezen heeft zal bij Poortwachter met enige regelmaat zijn wenkbrauwen ophalen. En Lundberg schrijft toch al niet voor het grote publiek, daarvoor zijn de tot nog toe vertaalde delen te weinig verhalend, en teveel gericht op mooie zinnen, poëtische vondsten, filosofische bespiegelingen en een aanklacht tegen sociale misstanden.

Het was deze koude, deze wreedheid in maart, die de daklozen bijeen had laten komen voor de gesloten deuren van het Leger [des Heils] – in de hoop dat die open zou gaan en hun allemaal plaats zou bieden. Het is met nachtlogies net als met het geloof; velen zijn geroepen, enkelen zijn uitverkoren.

(Kristian Lundberg – Poortwachter)

Een staat van vrijheid

Een staat van vrijheid speelt zich af in een vrij land in Afrika, waar tijdens een burgeroorlog de regerende stam wordt uitgemoord. Voor Engelsen als Bobby en Linda, die vanuit de hoofdstad terugrijden naar de leefgemeenschap van hun landgenoten, zijn de wegen open. Ze zijn blank, onpartijdig en beschermd en hebben zo op hun eigen manier in Afrika een staat van vrijheid gevonden. Maar deze neutraliteit zal niet lang standhouden. Het Afrika dat Bobby en Linda leren kennen is niet dat van de romantiek of de zendingsdrang, maar iets oneindig veel dubbelzinnigers.

Eigenlijk had ik Een staat van vrijheid voor de prijswinnaars categorie bedacht, het boek won de Booker Prize in 1971 en schrijver V.S. Naipaul de Nobelprijs voor de literatuur in 2001. Maar ik las al de nodige prijswinnaars, en heb er nog genoeg liggen bovendien, terwijl de categorie Afrika zich nogal moeizaam vult. Gezien bovenstaande tekst, te vinden op de achterflap, is een switch dan snel gemaakt.

Blijkt bij lezing dat het helemaal geen roman is, maar een verhalenbundel, waarvan alleen het titelverhaal zich in Afrika afspeelt. Maar dat titelverhaal is dan wel langer dan mijn enige bijdrage in de categorie tot nog toe, dus vooruit.

Vijf verhalen, drie lange en twee korte die als proloog en epiloog fungeren, maar één overkoepelend thema: de prijs van vrijheid. Persoonlijke favoriet: Een der velen. Soms wat gedateerd, ook qua taalgebruik, maar na bijna veertig jaar is dat misschien ook niet zo gek.

(V.S. Naipaul – Een staat van vrijheid)