In mijn herinnering was ik een jaar of tien dat ik het verhaal van Odysseus voor het eerst las. Google leert mij dat het 1982 was. Vanaf week 8 tot en met week 18 stond De thuiskomst van Odysseus als wekelijks vervolgverhaal in de Donald Duck. Ik was dus elf, ook een mooie leeftijd voor zo’n klassiek verhaal.

Ik heb wel eens eerder gezocht naar deze versie maar kon toen niets vinden. Dat zal in 2005 geweest zijn, en ondertussen is internet gegroeid. Nu leverde het wel resultaat op, een exacte titel, de publicatie datum, enkele illustraties en de naam van degene die het verhaal toen geschreven had.
De illustraties waren van Hans G. Kresse, voornamelijk bekend van de strip Eric de Noorman maar ook illustrator voor de boeken van De vijf en Arendsoog om nog wat ander jeugdsentiment te noemen. Het verklaard waarom de illustraties bij De thuiskomst van Odysseus zo aan vikingen doet denken. Elke aflevering was voorzien van een pagina grote illustratie.

Het verhaal zelf werd “opnieuw verteld” (zoals dat er zo mooi bij staat) door Allard Schröder. Nu een gevierd schrijver maar toen verdiende hij zijn brood nog met het schrijven van verhalen voor de Donald Duck. In 1989 zou hij debuteren met de roman De gave van Luxuria: een groteske.
Ik herinner mij het verhaal als vrij rechtlijnig. Op naar Troje, de list met het houten paard, de slag met de Kikonen, het bezoek aan de lotuseters, de cycloop Polyphemos, het bezoek aan de god van de wind Aiolus, het eiland van de Laistrygonen, de tovenares Kirke, het bezoek aan de onderwereld, de Sirenen, de zeemonsters Scylla en Charybdis, de koeien van Helios, het jarenlange verblijf bij Kalypso, het bezoek aan de Faiaken en uiteindelijk thuis op Ithaka de slag met de vrijers. Kortom, een echt jongensboek met veel spannende momenten. Voor zover na te gaan is deze versie nooit als boek of in een verhalenbundel uitgegeven.

Odysseus: een man van verhalen van Imme Dros, bekroond met een Zilveren Griffel in 1995, is gebaseerd op haar eigen vertaling van de Odysseia. In deze versie draait het minder om actie en is er meer oog voor drama. De goden spelen hier ook veel meer een rol in, kibbelend en bekvechtend met elkaar. Ook is er meer aandacht voor het feit dat de Odysseia oorspronkelijk als gedicht is geschreven.

(Imme Dros – Odysseus: een man van verhalen)