Niks te dik dit keer, vanaf de eerste bladzijde gaat het achtbaankarretje verder waar het in De vrouw die met vuur speelde gebleven was om pas na vele onverwachte, adembenemende wendingen aan het einde van de rit te komen. En net zoals bij een goeie achtbaan wil je dan nog maar een ding: Nog een keer!

Eigenlijk vormen De vrouw die met vuur speelde en Gerechtigheid één boek, verdeeld over ruim 1200 bladzijden. Voor het leesgemak is dat dan verdeeld over 2 delen. Nadeel is dan dat open einde, en dat als je Gerechtigheid na enige maanden gaat lezen je je afvraagt wie wie ook alweer was. Maar eigenlijk is dat het enige minpuntje op dit slotdeel van de Millennium trilogie.

(Stieg Larsson – Gerechtigheid)