Het ei van Salaì is het tweede deel rond de stiefzoon van Leonardo da Vinci en speelt zich zeven jaar na de gebeurtenissen in De twijfel van Salaì af. Nog steeds valt er genoeg te lachen en zijn er een hoop knipogen naar allerlei historische feitjes en toch valt het allemaal een beetje tegen.
Historisch is het allemaal een beetje mager, Rita Monaldi en Francesco Sorti hebben er dit keer voor gekozen om enkele pseudo historici van repliek te dienen die met allerlei beweringen komen over de wie Amerika ontdekt heeft. Verhalen over Christoffel Columbus die een buitenechtelijke zoon van paus Innocentius VIII zou zijn, die ook heimelijk betaald zou hebben voor de overtocht, en bovendien nog tempelridder ook. En verhalen dat Columbus helemaal niet diegene is die Amerika ontdekt heeft maar dat het altijd al bekend is geweest met Schotten, Vikingen en Indianen die continue heen en weer aan het varen waren tussen de continenten. Monaldi & Sorti maken in het nawoord, slechts 6 pagina’s ditmaal, korte metten met al deze theorieën.
Dus geen sappige historische ontdekkingen dit keer, en bovendien is Salaì meer bezig met votsen dan met speuren. De twijfel van Salaì blijkt tot 2 kinderen te hebben geleid en ook dit keer rijgt hij weer menig dame aan zijn spit, zoals hij dat placht te zeggen. Als dat zo door gaat komt er vanzelf een De kinderen van Salaì uit de pen van Monaldi & Sorti. Als vader doet Salaì het zo slecht nog niet, getuige het verhaaltje voor het slapen gaan:
Ziezo lieve kinderen besloot ik, dit was de geschiedenis van het ei van Columbus waarvan jullie kunnen leren dat grote mannen soms ook geweldige leperds zijn die de waarheid naar believen naar hun hand zetten. Dus als jullie de meest ongewone feiten uit de geschiedenis horen moet je er niet te veel op afgaan want misschien schuilt er wel een mooie leugen achter, die niemand na tien of twintig jaar meer kan ontdekken laat staan na vijftig of honderd, begrepen?
(Monaldi & Sorti – Het ei van Salaì)
