Corpus delicti, een proces van Juli Zeh is zo’n ScienceFiction roman waar ik vorig jaar zo naar op zoek was. En dan is Corpus delicti niet eens bedoelt als ScienceFiction, maar slechts een roman die zich in de nabije toekomst afspeelt.
De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg adviseerde eerder dit jaar om rokers, niet-sporters en mensen met overgewicht meer verzekeringspremie te laten betalen. In Corpus delicti gaat Juli Zeh nog een stap verder: ziek zijn is verboden. Sporten is verplicht, er wordt digitaal geregistreerd of je wel genoeg kilometers op je hometrainer aflegt, alcohol, nicotine en cafeïne zijn verboden stoffen, ieder mens is gechipt om snel de gezondheidstoestand af te kunnen lezen en de toiletpot bevat meetapparatuur om de controleren of er geen verboden stoffen worden geloosd. Kotsen boven de pot wordt al geregistreerd aan de hand van een verhoogde zuurtegraad.
Gezondheid is niet iets stars, maar een dynamische relatie van de mens tot zichzelf. Gezondheid dient elke dag te worden onderhouden en gestimuleerd, jaren- en decennialang, tot op de hoogste leeftijd. Gezondheid is geen gemiddelde, maar een verhoogde norm en een individuele topprestatie. Het is de zichtbaar geworden wil, een uitdrukking van wilskracht in duurzaamheid. Gezondheid leidt via de voltooiing van het individu naar de perfectie van de samenleving. Gezondheid is het doel van de natuurlijke levensdrang en daarom ook het natuurlijke doel van de maatschappij, het recht en de politiek. Een mens die niet streeft naar gezondheid, wordt niet ziek, hij is het al.
Net als eerder met Vrije val is Corpus delicti een nagenoeg perfect boek. Actueel, sterk geschreven, een meer dan goed plot en een duister en verontrustend einde.
(Juli Zeh – Corpus Delicti)
