Nemesis

Trilogieën van Zweedse misdaadauteurs zijn in. Na het succes van de Millennium trilogie van Stieg Larsson wil iedereen een graantje meepikken. Jens Lapidus bijvoorbeeld, met zijn Stockholm trilogie. En dus dacht uitgeverij Cargo “weet je wat, we brengen een herdruk uit van deel drie, vier en vijf uit de Harry Hole reeks van Jo Nesbø en noemen dat de Oslo trilogie.”
Bij een eerdere herdruk van De roodborst werd nergens vermeld dat dat deel 1 van een trilogie betrof, en op de toen gelijktijdig door Cargo uitgegeven titel Dodelijk patroon stond ook niet dat dat deel 3 was. Laat staan dat vermeld werd dat het bij uitgeverij Signature verschenen tweede deel Zes seconden te laat niet langer leverbaar was. Maar goed, dankzij de trilogieënhype zijn alle drie de delen nu voor een zacht prijsje te koop, ook Zes seconden te laat onder de nieuwe titel Nemesis.

* * * SPOILER ALERT!! * * *

Over naar het verhaal. Net als De roodborst is Nemesis teveel van het goede. En ook nog eens net wat minder. Twee zaken spelen zich af. Een serie bankovervallen, waarvan de eerste achteraf geen overval was maar een moord. Erg ver gezocht. En dan de zelfmoord van een oude vlam van Harry Hole. Die blijkt toch vermoord te zijn. Door een ex-vriendje. Of nee, door een ander ex-vriendje die haar aan de drugs bracht. Of nee, misschien toch door Harry Hole zelf in een dronken bui. Of nee, het was toch zelfmoord. En wraak. Ver gezocht, erg ver gezocht.

De rode draad die dit boek deel twee van trilogie moet maken is een erg minimaal draadje, meer voor de vorm dan voor de inhoud erbij gehaald.

Harry Hole blijft een sterk karakter, er zit prettige humor in, en Dodelijk patroon zal ik ook zeker lezen, al is het maar om te weten hoe of het afloopt tussen Harry Hole en Tom Waaler. Jeroen van de Dodo vond de nieuwe Nesbø (zonder Harry Hole) Amerikaans aandoen en leest liever een Harry Hole, voor mij waren de bizarre plotwendingen in Nemesis al te Amerikaans.

De Oslo trilogie:
1. De roodborst
2. Nemesis
3. Dodelijk patroon

(Jo Nesbø - Nemesis)